Zo simpel kan het zijn
Wel niet zo goed voor de lijn
Maar het heeft toch zoooo gesmaakt
en mijn dagje koolhydraadrijker gemaakt!
En als dessert.... een tasje cafeïne!
donderdag 24 augustus 2017
Zo simpel kan het zijn !
Zo simpel kan het zijn
Wel niet zo goed voor de lijn
Maar het heeft toch zoooo gesmaakt
en mijn dagje koolhydraadrijker gemaakt!
En als dessert.... een tasje cafeïne!
maandag 7 augustus 2017
Durf jij mijn nieuwste gedicht te lezen ?
De spin
Sofie heeft een panische angst voor spinnen.
Wanneer ze er één ziet, weet ze niet wat te beginnen.
Haar ventje Bart, trekt zich er niets van aan,
en laat het beestje rustig haar gangen gaan.
Intussen zit Sofie reeds op de keukenkast,
en heeft ze bijna in haar broek geplast.
Maar ook dat doet Bart echter niets.
Die kruipt nog liever op zijn fiets.
Gelukkig bevinden zich boven ook haar zoon en diens vriendin,
die ook de aanwezigheid voelen van de dikke spin.
Koelbloedig als ze zijn, rennen ze in volle vaart de trap af,
en bezorgen ze het ongedierte een genadeloze doodstraf.
Een doodsprentje of een kist is er voor het beestje niet nodig,
want zulke bewoners zijn voor Sofie compleet overbodig!
Als bij een hete vulkaan, of een hevige windstorm,
vermorzelt de stofzuiger de spin tot een kleine worm!
Helaas is er deze beestjes vaak een kort leven beschoren,
en worden ze veelal voor het ongeluk geboren.
Die achtpotige dreumesen bezorgen ons veel hysterie,
maar redden ons tevens uit de insectenmiserie.
Die zaken worden door ons mensenschepsels dikwijls vergeten,
en daardoor handelen we meestal roekeloos zonder geweten.
Als we hier nu, voor we onze aanval starten, heel even bij stilstaan,
is het met het lijden van de spin, én met onze insectenbeten voor altijd gedaan!!!
Ineke Verhagen
7 augustus 2017
|
Dichteres Ineke Verhagen
Ik ben enorm blij dat ik deze jonge dichteres aan u mag voorstellen, als iemand je zo diep kan raken. Met simpele woorden, romantische gedachten, en andere magische atmosferen, zul je helemaal in de ban zijn van deze woordkunstenares. Al haar gedichten en poëzie zijn in verschillende thema's onderverdeeld. Zo kan je kiezen uit liefde, fun, verdriet, en ook warme gedichten over Kerstmis vergeet ze niet.
Neem even je tijd......
Een beste vriend .....
De journalist en de dichteres,
Ze kwamen elkaar tegen
en wisten niets van elkaar.
Doch had de camera hen reeds in zijn vizier.
Hij richtte zijn blik op een klein detail
en flitste een keer.
‘Deze foto is het begin van een schandaal …’
zo zei de journalist.
De dichteres daarentegen
was in een waan van emoties
en wist de journalist te betoveren
met een knipoog.
De journalist …
Hij vroeg zichzelf af hoe zijn nieuwe persbericht
eruit zou uitzien,
en twijfelde of dit wel volgens de wettelijke normen was…
…
Maar anderzijds trok hij zich geen snars aan van de media.
De dichteres vertoonde een heel ander beeld.
Zij was bang voor reacties
en zweefde op een storm van vraagtekens
en verlangens.
Beiden hadden geen idee
waar hun reis eindigen zou …
Beiden hadden geen vraag, noch een antwoord
op wat hen te wachten stond.
Het enige wat ze deden was de wet overtreden
door middel van een intense kus,
een warme knuffel
en de opvulling van een gezamenlijke leegte.
Door Ine Verhagen
op 11 maart 2011
en wisten niets van elkaar.
Doch had de camera hen reeds in zijn vizier.
Hij richtte zijn blik op een klein detail
en flitste een keer.
‘Deze foto is het begin van een schandaal …’
zo zei de journalist.
De dichteres daarentegen
was in een waan van emoties
en wist de journalist te betoveren
met een knipoog.
De journalist …
Hij vroeg zichzelf af hoe zijn nieuwe persbericht
eruit zou uitzien,
en twijfelde of dit wel volgens de wettelijke normen was…
…
Maar anderzijds trok hij zich geen snars aan van de media.
De dichteres vertoonde een heel ander beeld.
Zij was bang voor reacties
en zweefde op een storm van vraagtekens
en verlangens.
Beiden hadden geen idee
waar hun reis eindigen zou …
Beiden hadden geen vraag, noch een antwoord
op wat hen te wachten stond.
Het enige wat ze deden was de wet overtreden
door middel van een intense kus,
een warme knuffel
en de opvulling van een gezamenlijke leegte.
Door Ine Verhagen
op 11 maart 2011
Verboden Liefde
Verboden liefde zou je het dak van de hemel willen doen schreeuwen,
maar je steekt je liever weg in de meest eenzame sloppenwijken.
Verboden liefde …
Daar loop je niet zomaar mee te koop.
Maar het prijskaartje ervan zou je met hart en ziel
willen verscheuren.
Verboden liefde sluit ramen en deuren,
maar opent stille kamers en lege ruimten.
Verboden liefde doet je vergeten wie je bent,
en brengt je diepste angsten in het ongewisse.
Verboden liefde maakt je immens en groot,
maar sleurt je mee in een oase van onrust.
Verboden liefde sluit je het liefst van al buiten …
maar trekt je aan zoals een warme suikerwafel dat doet
op de koudste winterdagen.
Verboden liefde is er eentje die je niet zomaar ongevoelig laat,
maar doet verdrinken in de heetste tranen,
en laat zweven tussen de meest intense emoties.
Door Ine Verhagen
op 22 november 2009
maar je steekt je liever weg in de meest eenzame sloppenwijken.
Verboden liefde …
Daar loop je niet zomaar mee te koop.
Maar het prijskaartje ervan zou je met hart en ziel
willen verscheuren.
Verboden liefde sluit ramen en deuren,
maar opent stille kamers en lege ruimten.
Verboden liefde doet je vergeten wie je bent,
en brengt je diepste angsten in het ongewisse.
Verboden liefde maakt je immens en groot,
maar sleurt je mee in een oase van onrust.
Verboden liefde sluit je het liefst van al buiten …
maar trekt je aan zoals een warme suikerwafel dat doet
op de koudste winterdagen.
Verboden liefde is er eentje die je niet zomaar ongevoelig laat,
maar doet verdrinken in de heetste tranen,
en laat zweven tussen de meest intense emoties.
Door Ine Verhagen
op 22 november 2009
Ik fluister je naam
en verdwaal voor heel even.
Handgeschreven letters op een gekreukt perkament…
De littekens van een onvoltooid verlangen.
Ik wandel door de straat.
Loeiende sirenes en scheurende gitaren misvormen
de echo van je stem.
Ik zou willen schreeuwen om je dichterbij te krijgen.
Maar mijn keel lijkt vastgeroest van opgekropte hoop.
En zomaar ineens … kijk ik in die zachte, vertrouwde ogen.
Ogen die zich telkens weer aan me vastklampen.
Stil en onzichtbaar.
Je lieve lach doet me bijna geloven dat sprookjes werkelijkheid kunnen zijn.
Mijn lichaamstemperatuur verslaat de kille westenwind,
en betovert het hele straatbeeld.
Hangend aan je lippen begint een broeiend gevoel
een eigen leven te leiden.
Als ik mijn ogen zou sluiten, zou ik je als in mijn dromen kussen.
Ik wil je hand vastnemen en met je meegaan.
Ik wil je troostend door je haren strelen wanneer je verdriet hebt.
Daarna zal ik in je armen rusten en luisteren naar je verhaal.
Ademloos en zacht.
Door Ineke Verhagen
op 11 april 2013
Gouden vleugels
Je streek neer met je gouden vleugels.
Ik stond meteen in vuur en vlam.
Je was gewoonweg prachtig!
Met je ene vleugels gaf je me alle warmte en liefde die iemand me ooit kon geven.
En je zachte woorden streelden mijn ego.
Maar met je andere vleugel werd ik weer verstoten.
Je liet me niet binnen in je hart.
Toch was ik gevangen.
Ik zat gevangen in jouw sterke vleugels …
En plots was je weg.
Verdwenen.
Je was zomaar opeens met de noorderzon vertrokken.
Ik heb je nog overal gezocht.
Ik heb iedereen gevraagd waar je kon zijn.
Maar niemand begreep me.
Niemand wist waar ik het over had.
Want je was slechts een droom,
van héél even.
Een adembenemende droom met gouden vleugels.
Door Ine Verhagen
Op 4 juni 1996
Ik stond meteen in vuur en vlam.
Je was gewoonweg prachtig!
Met je ene vleugels gaf je me alle warmte en liefde die iemand me ooit kon geven.
En je zachte woorden streelden mijn ego.
Maar met je andere vleugel werd ik weer verstoten.
Je liet me niet binnen in je hart.
Toch was ik gevangen.
Ik zat gevangen in jouw sterke vleugels …
En plots was je weg.
Verdwenen.
Je was zomaar opeens met de noorderzon vertrokken.
Ik heb je nog overal gezocht.
Ik heb iedereen gevraagd waar je kon zijn.
Maar niemand begreep me.
Niemand wist waar ik het over had.
Want je was slechts een droom,
van héél even.
Een adembenemende droom met gouden vleugels.
Door Ine Verhagen
Op 4 juni 1996
Er spookt iets door mijn hoofd
iets dat me van onschuldige gedachten heeft beroofd.
Het kwam plots en totaal onverwacht,
en heeft me halsoverkop van mijn stuk gebracht.
Op één of andere manier ben ik compleet ondersteboven …
En dat had ik echter nooit kunnen of willen geloven.
Hoe is het in Godsnaam mogelijk
dat ik mezelf wilde geven,
aan hem die ik al maanden voorbij loop,
doch ken ik hem nog maar heel even.
Ik ben niet altijd even bescheiden,
maar steeds gereserveerd.
Hebben mijn geweten en vastberadenheid zich dan echt tegen me gekeerd?
Als de waarheid pleit dat het me nu eens geen barst kan schelen
dat ik mijn gevoelens en verlangens eindelijk nog eens kon delen …
En als ik nu eens zou zeggen dat de wereld de pot op kan
omwille van de passionele kracht die me één nacht in zijn bezit nam.
Zou geluk zich dan voor altijd tegen me keren?
Of zal ik me dan steeds in harnas en gewapend tegen
mijn gevoelens moeten weren?
Die gedachte lijkt me hels geschift en onvoorwaardelijk krankzinnig.
Want zonder risico's is het leven alles behalve zinnig.
Er bestaan nog steeds geen mirakels die gedane dingen kunnen wegtoveren.
Er zijn ook geen dromen die de werkelijkheid door cupido's veroveren.
Enkel hoop mag zich in mijn wensen mengen,
al is het alleen maar om me af en toe weer tot rede te brengen.
Door Ine Verhagen
op 29 juli 2010
Lees meer: http://ineke-verhagen.webnode.be/verlangen/
Als ik de jouwe was
Als ik de jouwe was
droomde ik niet meer van het onwaarschijnlijke.
Als jij de mijne was,
schreef ik je elke dag een gedicht.
Elk uur van de dag zou ik je liefhebben, elke minuut zou ik met je meegaan in je gedachten, en elke seconde zou ik bloeien als bloesem.
Als ik de jouwe was
vonden we elkaar terug in het metershoge gras,
streelde ik door je haren
en zat ik naast je op een verlaten strand.
Als ik de jouwe was
volgde ik je denkwereld, en was ik het antwoord op je vragen.
Als jij de mijne was,
was het leven me veel meer waard dan een regendruppel op de ruit,
een wolk achter de zon
of een pijnkreet om het onaanvaardbare.
Als ik de jouwe was
liep ik hand in hand met je door elke storm,
door elke stortbui en elk donker bos dat onze weg kruist.
Als ik de jouwe was
stierf ik in je armen en ontwaakte ik in je mooiste dromen.
Ik zou in je huid kruipen en je onvoorwaardelijk begeren.
Als ik de jouwe was
was de zonsopgang in jouw ogen nog zoveel mooier
dan de gedachte dat jij de mijne was.
Door Ineke Verhagen
op 2 juni 2013
droomde ik niet meer van het onwaarschijnlijke.
Als jij de mijne was,
schreef ik je elke dag een gedicht.
Elk uur van de dag zou ik je liefhebben, elke minuut zou ik met je meegaan in je gedachten, en elke seconde zou ik bloeien als bloesem.
Als ik de jouwe was
vonden we elkaar terug in het metershoge gras,
streelde ik door je haren
en zat ik naast je op een verlaten strand.
Als ik de jouwe was
volgde ik je denkwereld, en was ik het antwoord op je vragen.
Als jij de mijne was,
was het leven me veel meer waard dan een regendruppel op de ruit,
een wolk achter de zon
of een pijnkreet om het onaanvaardbare.
Als ik de jouwe was
liep ik hand in hand met je door elke storm,
door elke stortbui en elk donker bos dat onze weg kruist.
Als ik de jouwe was
stierf ik in je armen en ontwaakte ik in je mooiste dromen.
Ik zou in je huid kruipen en je onvoorwaardelijk begeren.
Als ik de jouwe was
was de zonsopgang in jouw ogen nog zoveel mooier
dan de gedachte dat jij de mijne was.
Door Ineke Verhagen
op 2 juni 2013
Een intens gevoel
Een intens gevoel kan zo aangrijpend zijn dat je er stil van wordt.
Het overdondert je en vervormt zich tot een breekbaar verlangen naar iets onaantastbaar.
Het laat niets aan de verbeelding over.
Niets is sterker … niet de zon, niet de regen, noch de storm.
Een intens gevoel is vreugde en pijn, maar onsterfelijk.
Het geeft een onverklaarbare drang te vergeten wie je bent
en te grijpen naar eindeloze begeerten.
Het tovert tranen van geluk, en doet je rillen van emotie.
Een kippenvelmoment is er niets tegen.
Een intens gevoel doet je maar voor één ding leven …
een onuitwisbaar genot.
Het laat je niet los en is niet te verwoorden … onuitspreekbaar.
Het is dieper dan de zee kan gaan.
Een intens gevoel is niet te stoppen.
Het doet je tot het uiterste gaan voor iets dat misschien niet eens bestaat.
Een intens gevoel is iets dat je moet vasthouden in de palm van je hand en in het kleinste kamertje van je hart.
Het laat je toch niet los, maar klampt zich met de dag steeds steviger aan je vast.
Een intens gevoel is je trouwste vriend.
Hij brengt je wel waar je zijn moet.
Door Ine Verhagen
op 30 maart 2011
Het overdondert je en vervormt zich tot een breekbaar verlangen naar iets onaantastbaar.
Het laat niets aan de verbeelding over.
Niets is sterker … niet de zon, niet de regen, noch de storm.
Een intens gevoel is vreugde en pijn, maar onsterfelijk.
Het geeft een onverklaarbare drang te vergeten wie je bent
en te grijpen naar eindeloze begeerten.
Het tovert tranen van geluk, en doet je rillen van emotie.
Een kippenvelmoment is er niets tegen.
Een intens gevoel doet je maar voor één ding leven …
een onuitwisbaar genot.
Het laat je niet los en is niet te verwoorden … onuitspreekbaar.
Het is dieper dan de zee kan gaan.
Een intens gevoel is niet te stoppen.
Het doet je tot het uiterste gaan voor iets dat misschien niet eens bestaat.
Een intens gevoel is iets dat je moet vasthouden in de palm van je hand en in het kleinste kamertje van je hart.
Het laat je toch niet los, maar klampt zich met de dag steeds steviger aan je vast.
Een intens gevoel is je trouwste vriend.
Hij brengt je wel waar je zijn moet.
Door Ine Verhagen
op 30 maart 2011
Dichterbij
Ik wou dat ik dichter bij je kon zijn
dichterbij dan vandaag
Ik wil de sterren met je tellen
en de morgen met je beleven.
Ik wil regendruppels voor je vangen,
luchtbellen verzamelen
en de zon voor je laten schijnen.
Ik wil dichter bij je zijn.
Zo dichtbij dat ik je adem kan voelen
en je hartritme kan volgen.
Ik wil met je dansen
op een regenboog onder de horizon.
Ik wil een lied voor je zingen
als een nachtegaal in de duisternis.
Ik zou zo graag dichter bij je zijn
dichter dan in mijn gedachten,
dichterbij dan waar ik zelf ben.
Ik wil niet naast je staan,
maar bij je staan.
Ik wil je naam schrijven,
duizend keer na elkaar.
Ik wil hem uitschreeuwen
tot je me zal horen.
Ik wou dat ik dichter bij je kon zijn
dichterbij dan mijn eigen lichaam.
Ik wil je hand vasthouden
als het kon de hele dag.
Ik wil je vertellen hoe graag ik je heb
en hoezeer ik je zou missen als je er niet was.
Ik wil je eigenlijk gewoon laten weten
wat ik niet zeggen kan.
Door Ineke Verhagen
dichterbij dan vandaag
Ik wil de sterren met je tellen
en de morgen met je beleven.
Ik wil regendruppels voor je vangen,
luchtbellen verzamelen
en de zon voor je laten schijnen.
Ik wil dichter bij je zijn.
Zo dichtbij dat ik je adem kan voelen
en je hartritme kan volgen.
Ik wil met je dansen
op een regenboog onder de horizon.
Ik wil een lied voor je zingen
als een nachtegaal in de duisternis.
Ik zou zo graag dichter bij je zijn
dichter dan in mijn gedachten,
dichterbij dan waar ik zelf ben.
Ik wil niet naast je staan,
maar bij je staan.
Ik wil je naam schrijven,
duizend keer na elkaar.
Ik wil hem uitschreeuwen
tot je me zal horen.
Ik wou dat ik dichter bij je kon zijn
dichterbij dan mijn eigen lichaam.
Ik wil je hand vasthouden
als het kon de hele dag.
Ik wil je vertellen hoe graag ik je heb
en hoezeer ik je zou missen als je er niet was.
Ik wil je eigenlijk gewoon laten weten
wat ik niet zeggen kan.
Door Ineke Verhagen
Abonneren op:
Posts (Atom)